LA MEVOJ NE FORFLUGAS EN LA PLUVO.

 Li neniam forgesos la majan vespero, kiam li revenis el Sofio de iu sporta konkuro. Aŭtobuso veturis rapide. La vespero falis nesenteble kaj ĉio dronis en krespulo, kvazaŭ malhela silka vualo flugis lante super kamparo. Emi sidis apud li. Ili delonge konis unu la alian, sed ne estis geamikoj. Emi estis dujara pli aĝa ol li kaj ŝi ĉiam serĉis pretekston inciti Milkon aŭ ŝercis pri li. Tamen en la aŭtobuso li sidis rigardanta tra fenestro kaj Emi estis kun fermitaj okuloj kaj ŝajnigis, ke dormas. Aŭ eble ŝi estis laca post la malfacila konkuro, sed subite Milko ektremis. Emi silente proksimiĝis al li kaj ŝiaj lipoj tuŝis lian vangon. Tiu ĉi neatendita varma kiso degelis lin kiel neĝpilko, metita sur varma forno. Li ne sciis kion fari, sidis senmova kiel ŝtonigita. Milko malrapide turnis sin al Emi kaj li ne komprenis kiel iliaj lipoj kunfandiĝis. Tiu ĉi estis la plej longa kaj dolĉa kiso, kiu okazis en lia vivo. Milko ne sciis kiom da tempo ĝi daŭris, sed kiam li kaj Emi malproksimiĝis, li kvazaŭ flugis ie alter super la nuboj. En lian bruston verŝiĝis varmo kiel de bolanta kafo kaj lia rigardo estis malklara kvazaŭ li longe fiksirigardis la sunon. Tiam en la aŭtobuso neniu vidis ilian kison. Li kaj Emi sidis ĉe la fino en la molaj kaj profundaj sidlokoj. 

De tiu ĉi tago Emi kaj Milko iĝis nedisigeblaj kaj la tuta lernejo kaj iliaj gepatroj eksciis pri ilia amikeco. La patro de Milko konstante ripetis:

    Ĉu vi ankoraŭ vagas kun tiu ĉi knabino? Ja, ŝi estas du jarojn pli aĝa ol vi. Viaj amikoj havas pli junajn amikinojn kaj vi…

Al Milko jam tedis aŭskulti tion. La patro opiniis sin tre sprita. Li deziris, ke Milko nepre similu al li. Por la patro, kiu estis kelnero, la plej gravaj estis bakŝisoj kaj konstante li fanfaronis, ke li perlaboras multe da mono. Li havis modernan aŭton, trinkis nur multekostajn trinkaĵojn kaj fumis eksterlandajn cigaredojn. Kiam Milko deziris monon de li, la patro diris:

 - Tiel ni ne interkontentos. Mi ne donos al vi monon por regali tiun ulinon. Ŝi nur profitas de vi. 
  Por Milko pli bone estis malofte vidi la patron, sed Milko ankoraŭ estis lernanto kaj ne povis mem vivteni sin. Li deziris, ke almenaŭ ĉi tie, en la tendaro, li ne pensu pri la patro, sed ĉi tie Karbov ne lasis lin kaj Emi trankvilaj.

   Ĉiuj sciis, ke Karbov nur ŝajnigas sin moralisto kaj ludas la rolon de la ordgardanto, sed lia rigardo kuris post la knabinoj kiel hundo post kolbaso. Eble Emi plaĉis al Karbov kaj tial li persekutis ŝin kiel leporhundo. 

Aŭtoro:  Julian Modest

 
CHIM HẢI  ÂU KHÔNG BAY XA TRONG MƯA.

  Chàng sẽ không bao giờ  quên buổi chiều tháng năm, khi chàng trở về từ cuộc tranh tài thể thao ở Sô-phi-a. Xe buýt chạy nhanh. Buổi chiều vô cảm buông xuống và tất cả chìm trong hoàng hôn, dường như tấm khăn lụa mờ bay lững lờ trên cánh đồng. Emi ngồi bên cạnh chàng. Họ quen nhau từ lâu, nhưng chưa thành đôi bạn. Emi lớn hơn chàng hai tuổi và nàng luôn luôn tìm cớ chọc giận Milko hoặc đùa cợt chàng. Tuy nhiên trong xe buýt chàng ngồi nhìn qua cửa sổ và Emi nhắm mắt giả vờ ngủ. Có lẽ nàng mệt sau cuộc tranh tài khó khăn, còn Milko đột nhiên bất giác run lên. Emi lặng lẽ tới gần chàng và môi nàng chạm vào má chàng. Nụ hôn bất ngờ ấm áp làm tan giá chàng như quả bóng tuyết được đặt trên lò nóng. Chàng không biết làm gì, bất động ngồi như đã hóa đá. Milko chậm chạp quay sang Emi và chàng không hiểu môi của họ hòa quyện với nhau như thế nào. Nụ hôn ngọt ngào và kéo dài nhất đã đến cuộc đời chàng. Milko  không biết nó đã kéo dài bao nhiêu lâu, nhưng khi chàng và Emi rời ra, chàng dường như bay đâu đó trên mây. Cảm giác nóng tràn lòng ngực của chàng như cà phê đang sôi và ánh nhìn của chàng mờ đi, dường như chàng đã chăm chú nhìn lâu vào mặt trời. Lúc đó trong xe buýt không ai thấy nụ hôn của họ. Chàng và Emi ngồi ở chỗ các ghế mềm phía sau cùng.

   Từ ngày này Emi và Milko không thể tách rời nhau được, cả trường và cha mẹ họ bắt đầu biết về tình bạn của họ. Cha của Milko luôn luôn lặp lại:

   - Liệu con còn lang thang với cô bé này không? Thực ra, cô ta lớn hơn con hai tuổi. Các bạn  con có những người bạn gái trẻ hơn và con…

  Milko đã chán khi  nghe điều này. Người bố cứ tưởng mình  rất thông minh. Ông mong rằng Milko nhất định phải giống ông ta. Với người  bố là người chạy bàn, thì tiền biếu là quan trọng nhất, nên ông ấy luôn luôn huênh hoang rằng ông kiếm được nhiều tiền. Ông ấy có ô-tô hiện đại, uống toàn những thức uống đắt tiền và hút toàn thuốc lá ngoại. Khi Milko muốn xin tiền ông, ông bố nói:

   - Chúng ta sẽ không thỏa thuận như thế. Bố sẽ không cho con tiền để  bao  người phụ nữ ấy. Cô ta chỉ lợi dụng con.

   Đối với Milko tốt hơn là it gặp bố, nhưng Milko còn là học sinh và không thể tự lo cho cuộc sống. Chàng mong rằng, ít nhất tại đây, ở khu trại này chàng đừng nghĩ về bố, nhưng ở đây Karbov không để chàng và Emi yên. 

   Mọi người biết rằng Karbov chỉ tỏ vẻ mình là  con người đạo đức và đóng vai trò người giữ gìn trật tự, nhưng  hắn luôn dõi theo các cô gái như chó chực miếng dồi. Có lẽ Karbov thích Emi nên hắn đuổi bắt nàng như chó săn thỏ.

Thiên Thu biên dịch

Tháng 4- 2009